GÖREMEDİ

GÖREMEDİ 3.5 178

GÖREMEDİ Google Konumu

indir

Diğerleri gibi bir hayata asla sahip olamayacağımı düşündüm.
Babam, ben aşık olduğumda bunu tavırlarımdan asla anlayamayacaktı, anneme çoğu konuyu danışamayacaktım.
Çünkü babam sarhoş ve depresif, annem ise artık ilgilenmeyen bir kadındı. En iyi yaptığım şeyi yapıp kendi içime kapandım, kendi içimde yaşadım her şeyi. Dışardaki insanlara güvendim. Onlarla güldüm, eğlendim. Kafa dinlemek için hiçbir zaman eve gitmeyecektim, kafa dinlemek için evden çıkacaktım. Duyguların en körü ile savaşırken, yalnızlığıma ağlayacaktım. Neden böylesin diyeceklerdi elbet. Düşünecektim, hangi insan babasından kaçar ki? Yokluğunda huzur bulur ki bu kadar çok severken? Bu insanı yalnızlığa bu kadar alıştıran nedir? Hiç sormadılar, neden sevemiyorsun neden kapatıyorsun kendini diye. Dışarda düşmekten korkarken ben zaten kendi içimde bir uçurumdan atlamıştım. Boşluk. Kağıt parçaları annem, bebeklik resimlerimdeki adam, babamdı. İçim acı ile dolarken, daha uzağa kaçtım. Kaçtıkça yoruldum. Ama sorsalar, iradesiz, dinç ve saftım. Belki de en çok saflar mutlu olduğundan mutluluğu saflıkta aradım. Gerçekten öyleydim. İnsan eve gelen mutlu bir ailenin babasını isterken benimki sarhoş ve kördü. Göremiyordu. Gözünün önünde eriyen kızını göremiyordu. Adına ne sayfalar karaladığını göremiyordu. Kızının gözündeki yaşı göremiyordu. Hep ağladım ama o hep kendi gerçekliğinde kaldı, bense bir kucak dolusu yalnızlıkta gözyaşlarımla boğuldum.

Haribo

3 Mayıs 2015
Okunma 178

Haribo
http://www.bilgisever.net
17
GÖREMEDİ için 3 Yorum Yapılmış.

  1. plastik rahle diyor ki:

    Çok güzel yazmışsınız okudum sonuna kadar

  2. anaokulu mobilyaları diyor ki:

    Çok güzel bir paylaşım yazınız mükemmelliyetlerin üstünde

  3. kerim diyor ki:

    Aslında karanlık bir yerde hissettiriyor ancak okuyup anlayanlar için aydınlatıcı.

Yorumlarınız Bizim İçin Değerlidir.



Friendfeed
Delicious