Susuyoruz

Susuyoruz 5 111

Susuyoruz Google Konumu

Susuyoruz

Herşey çok zor. Tam hayallerime kavuştum derken yine uzaklaşıyorlar işte. Benim hiç mutlu sonum olmayacak mı? Hiç senle güzel anılar yaşayamayacak mıyım?

Düşünüyorum…

Aslında sadece hayal kuruyorum…

Gece yarısı saat 00.00 bir yılbaşı günü, balkondayız…

Sadece ikimiz varız…

Evet! Henüz kanıtlamış değiliz sevgimizi. Bu yüzden biraz soğuğuz birbirimize. Susuyoruz…

Öylece donakaldık…

Konuş! Lütfen konuş, susma yine eskisi gibi, konuş yeniden. Ben başlayamam söze…

Ne diyeceğim? Kafam karışık. Konuşmanı beklemekten başka çarem yok. Sıkılırsın diye korkuyorum. Herneyse. Yanına yavaşça yaklaşıyorum. Hiçbirşey  söylemeden öpüyorum seni. Mutsuz olan yüzün gülüyor birden. Gözlerin parlıyor. Al al oluyor yanakların, avuçlarının içi terliyor. Nerden mi biliyorum? Çünkü elini tutuyorum…

Titriyorsun…

Aynı benim gibi. Çığlık atasın geliyor. Ben ağlamamak, yine karşında tüm gözyaşlarımı dökmemek için zor tutuyorum kendimi. Çünkü biliyorsun…

Pek çok şeye üzüldüm ben. Sana, hayatına ve bakış açına…

Birşeyler söylemek istiyorsun ama ağzını açamıyorsun…

Ben konuşmaya kalkıyorum her zamaki gibi. Fakat konuşacağıma gözlerimden yaşlar süzülüyor. Şimdi ise karşında ağlıyorum. Şaşırıyorsun. Bunu hiç beklememiştin sanırım. Ağzından tek bir kelime çıkıyor, “Niye?”

Neden mi? Nedenini mi merak ediyorsun? Sen bana hep en imkansız olandın. En hayata küskün, en zoraki erkek. Her zaman öyleydin…

Ne fazla yakın ne de fazla uzak ama hep mesafeli…

Uzaktan baktın bana hep. Hiç kendi yerine koymadın beni. Hiç anlamaya çalışmadın. 2 ay boyunca inanmadın, güvenmedin bana! Her zaman çok ağladım. Ağlamaya da devam ediyorum. Birşeyler eksik…

Tam anlayamıyorum. Eğiliyorsun…

Yüzüme dikkatlice bakıyorsun. Gözlerin yeniden parlıyor. “İnanıyorum, inanıyorum sana” diyorsun. Sonra yeniden kaldırıyorsun beni. Gülümsüyorsun. “Seni seviyorum” diyorsun gözlerime bakarak. İşte sensin, tüm masumiyetinle karşımda dikilmiş, hislerini anlatıyorsun bana. Hiç bu kadar mutlu olmamıştım ben…

Şimdi tamamen bana aitsin. Herşey ortada, artık sır yok. Gözyaşı yok. Yıllar birbirini kovalıyor. Çocuklarımız oluyor, büyüyorlar. Ve yıl 2095, toprağa gömülüyorsun.

Gözyaşlarım…

Durmak bilmiyor yine, ilk günkü gibi hissettim şimdi, hani şu ilk konuştuğumuz günü 26 haziran 2011…

Ne güzel gündü o gün. Şimdi ise ağlıyorum çaresizce, çünkü artık ne sen varsın ne de senden bir parça …

Yanında!Yanı başında ölmek istiyorum. Bu dünyada işimiz bitti. Şimdi diğerinde sana kavuşacağım. Umarım yine sana rastlarım. Toprağın çok güzel kokuyor. Ölmeni içim kaldıramıyor. Sanırım kalp krizi geçirdim. Herkes başıma toplandı. Yavaş yavaş bilincimi kaybediyorum. Yoksa bende mi……

Kedi miyavlıyor. Oda ne? Yoksa yeni Dünyaya mı geldim? Ah hayır, sadece bir rüyaymış. Uyanmak istemiyorum, bıraksaydınız beni öyle…

Bugün günlerden 13 Kasım 2011 ve sen evinde beni bekliyorsun. Bugün yeniden seni göreceğim. Heyecanlıyım, hâlâ hayatta olmana çok sevinçliyim. bir an önce görmek istiyorum seni. İnansanda inanmasanda çok seviyorum seni. Sanırım evinin önüne yaklaştım. Söyleyeceklerimi ve yapacaklarımı iyi biliyorum. Bu sefer susmayacağım ve senide susturmayacağım…

Heyecanla beklediğim bu haftasonu için tüm mutluluğumla hayata gülümsüyorum…

Yazar: Haribo
www.bilgisever.net

8 Kasım 2011
Okunma 111

Haribo
http://www.bilgisever.net
17
Susuyoruz için 3 Yorum Yapılmış.

  1. Betül Demir dedi ki:

    gerçekten güzel bir yazı olmuş teşekkürler

  2. Uğur dedi ki:

    şiirinizi çok beğendim meryem hanım

  3. Gulzare Huseynova dedi ki:

    Meryem, senin yazılarını beğenerek ve severek okuyorum. Çok hoşuma gidiyor yazdıkların. Beğendim. Sanki kendi hayatını anlatıyormuş gibi… o kadar güzel olmuş. Belki de greçekten kendine ait olan bir şeyi anlatmışsındır. Oyle ya da böyle, çok güzel olmuş. Teşekkür

Yorumlarınız Bizim İçin Değerlidir.



Friendfeed
Delicious